Zie verder
Even terugblikken
In dit hoofdstuk zag je de vierde pijler van OOP: polymorfisme, letterlijk “meerdere vormen”. Een object van een child-type kan je bewaren in een variabele van het parent-type, en toch zijn eigen gedrag uitvoeren. Daardoor kan je een bonte verzameling objecten als één geheel behandelen, bijvoorbeeld in een
List<Dier>ofList<Minister>.
De kern op een rij:
- Een referentie naar een child mag je toewijzen aan een variabele van het parent-type (upcasting). Dat gebeurt automatisch.
- De variabele bepaalt wat je mag aanroepen; het echte object in de heap bepaalt welke
overridedraait (late binding). - Late binding werkt enkel als de methode
virtualofabstractis. Bij een gewone methode kijkt C# enkel naar het type van de variabele. - Dankzij polymorfisme kan je lijsten van het basistype vullen met objecten van child-klassen en die in één lus verwerken.
WaarschuwingValkuilen
- Een variabele van het type
Dier(ofSystem.Object) kan enkel wat in dat type beschreven staat, ook al zit er eenVarkenin de heap. Wil je terug bij de child-specifieke zaken, dan moet je downcasten (zieisenaseerder in dit hoofdstuk). - Vergeet je
virtual/abstractop de parent-methode, dan werkt polymorfisme niet zoals verwacht en draait gewoon de parent-versie.
Zoek de fout
Onderstaande C#-code wil dat elk dier zijn eigen geluid maakt. Wat loopt er mis?
internal class Dier
{
public string MaakGeluid()
{
return "Een dier maakt geluid";
}
}
internal class Varken : Dier
{
public override string MaakGeluid()
{
return "Oinkoink";
}
}
OpmerkingAntwoord
De methode MaakGeluid in Dier is niet virtual (of abstract), en zonder virtual mag je niet override’n. Deze code compileert dus niet eens. Maak MaakGeluid in de parent public virtual string MaakGeluid() (of abstract), dan zorgt late binding ervoor dat de Varken-versie draait.
In dit hoofdstuk zag je de vierde pijler van OOP: polymorfisme, letterlijk “meerdere vormen”. Een object van een child-type kan je bewaren in een variabele van het parent-type, en toch zijn eigen gedrag uitvoeren. Daardoor kan je een bonte verzameling objecten als één geheel behandelen, bijvoorbeeld in een