Cyberboswachters
Deze cursus werd gemaakt met hulp van AI-assistentie. Sommige afbeeldingen zijn door AI gegenereerd.
Na dit hoofdstuk kan je:
Ieder IoT-apparaat in je netwerk is een potentiële toegangspoort tot de rest van je infrastructuur.
Mirai (2016) toonde al hoe krachtig een botnet van IoT-apparaten kan zijn. IoT beveiligen vraagt alles wat we al leerden, en meer.
Security protocols mogen geen grote hap uit de batterij nemen.
Honderden sensoren op hoge bandbreedte? Dat trekt geen enkel netwerk.
Weinig CPU en opslag, dus minder beveiligingsmogelijkheden.
Patches uitrollen is omslachtig, soms moet je fysiek ter plaatse.
Aanvallers kunnen ongezien met het apparaat knoeien.
IoT is niet overal hetzelfde:
Gerangschikt van meest voorkomend naar minst voorkomend.
Een open-source platform voor cybersecuritykennis.
De meest voorkomende kwetsbaarheden, van meest naar minst voorkomend.
Praktische tools, best practices en gidsen.
Bewust onveilige firmware: leer de IoT Top 10 kennen door ze zelf uit te buiten.
IoTGoat: github.com/OWASP/IoTGoat
De Belgische OWASP-tak organiseert (gratis) workshops en events.

Mirai (2016) besmette zo honderdduizenden apparaten, puur door default wachtwoorden te proberen. Het resultaat: een DDoS op Dyn die grote delen van het Internet platlegde.
Een cybercrimineel gebruikt je thermometer als springplank naar de rest van je netwerk.
Stropers zoeken altijd de weakest link.
Eén gepwnd IoT-toestel mag niet de toegangspoort tot de rest van je netwerk worden: netwerksegmentatie.
IoT-toestellen op het gastnetwerk van je router: de slimme stekker kan aan het Internet, niet aan je laptop of NAS.
Aparte segmenten (bv. VLANs) voor camera’s, printers, productiemachines en kantoor-pc’s.
Layering en limiting in de praktijk. Hoe je dit opzet, zie je in Network Security.
Printers bijvoorbeeld: er draaien vaak meerdere netwerkservices waar de gebruiker niets van weet.
Telnet …
Sommige zijn inherent onveilig: Telnet communiceert onversleuteld.
Kijk zelf eens welke services op je Windows-pc draaien: services.msc.
150.000
printers in Nederland (vermoedelijk) bereikbaar via poort 9100
Een grayhat hacker printte er waarschuwingsbriefjes op.
Nieuw apparaat? Kijk welke netwerkservices actief zijn en zet de onnodige uit.

Een IoT-apparaat staat zelden alleen:
fitbit.com, Google Nest, …
IFTTT, …
Je apparaat is zo sterk als de zwakste schakel. Wordt fitbit.com gehackt, dan kunnen aanvallers mogelijk ook aan jouw data of apparaten.
Gebruikers vergeten welke diensten toegang hebben. Kijk geregeld in je Google- of Facebook/Meta-accountinstellingen wat er gekoppeld is.
Updates dichten lekken. Maar bij IoT is updaten niet vanzelfsprekend:
Abonneer je als cyberboswachter op CVE-feeds en RSS-feeds van fabrikanten.
In Europa verplicht de Cyber Resilience Act fabrikanten tot beveiligingsupdates tijdens de verwachte levensduur (in principe minstens vijf jaar, vanaf december 2027).

Kritieke Bluetooth-kwetsbaarheid in miljoenen IoT-apparaten.
De bug zit in de Bluetooth-chip, niet in de software van de fabrikant.
Sommige chipfabrikanten: “we patchen alleen als er genoeg vraag naar is”.

Mogelijke aanvallen: DoS: apparaat crashen ACE: eigen code uitvoeren (Arbitrary Code Execution)
Een IoT-apparaat bevat tientallen onderdelen van verschillende fabrikanten.
Chips, radio-modules, sensoren.
Bibliotheken, protocollen, besturingssysteem.
Een bug in een gedeelde component treft alles wat die component gebruikt. Log4J (2021) Heartbleed (2014)
De aanvallers richten zich op de zwakste schakel in de keten, om zo bij de klant achteraan te geraken.
Apart voorval, zelfde slordigheid: het wachtwoord van een update-server (solarwinds123) stond publiek op GitHub.
IoT-fabrikanten verzamelen persoonlijke data. GDPR verplicht een veilige omgang ermee.
De McCumber-kubus: C.I.A. moet gelden voor data in alle vormen.
Data onversleuteld op het apparaat.
Onversleutelde communicatie.
Data tijdelijk onbeveiligd in het geheugen.
Encryptie enkel tijdens overdracht geeft een vals gevoel van veiligheid. Staat de data onversleuteld op het apparaat, dan is die encryptie niet nutteloos, maar wel onvoldoende.
Honderden tot duizenden apparaten: te veel om manueel te bedienen.
Moeilijk bereikbare of gevaarlijke plaatsen.
Bij storingen of afwijkende metingen.
Enkel ter plaatse als het echt nodig is.
Elke downtime = winstverlies of boetes.
Moet zelf robuust zijn, en is zelden goedkoop.
Uit de doos komen apparaten met standaardinstellingen die aanvallers kennen. Niet enkel wachtwoorden:
Een pc die tijdens de installatie aan het internet hing, was soms al besmet voor de installatie klaar was.
In 2004 overleefde een ongepatchte pc gemiddeld zo’n 20 minuten op het Internet (zie wormen in H2).
IoT-apparaten staan op publiek toegankelijke plaatsen, weken of maanden zonder dat iemand omkijkt. Aanvallers kunnen er rustig mee knoeien (tamperen).
Een seriële poort (vaak enkele pinnetjes op de print) → eigen firmware flashen.
Ongeautoriseerde software laden.
Data uitlezen van het apparaat.
TPM-chips vinden steeds meer hun weg naar nieuwe IoT-apparaten.
De kost valt in het niets bij de schade van een gecompromitteerd apparaat.
Bewaar data ook versleuteld op het apparaat, voor als het fysiek gestolen of gemanipuleerd wordt.
We bespraken nog maar het tipje van de ijsberg.
De eerste, eenvoudige stappen leveren de grootste winst op. Elke volgende stap voorkomt een steeds kleiner stuk van de problemen.
Basismaatregelen leveren de grootste veiligheidswinst op:
Elk volgend niveau is belangrijk maar incrementeel.
Wees veilig en
verspreid het woord! ;)
Als we er samen in slagen de basis correct toe te passen én aan anderen te leren, maken we het digitale stropers al een pak moeilijker.